W TEJ WITRYNIE SĄ WYKORZYSTYWANE PLIKI COOKIE, KTÓRYCH GOOGLE UŻYWA DO ŚWIADCZENIA SWOICH USŁUG I ANALIZOWANIA RUCHU. TWÓJ ADRES IP I NAZWA KLIENTA UŻYTKOWNIKA ORAZ DANE DOTYCZĄCE WYDAJNOŚCI I BEZPIECZEŃSTWA SĄ UDOSTĘPNIANE GOOGLE, BY ZAPEWNIĆ ODPOWIEDNIĄ JAKOŚĆ USŁUG, GENEROWAĆ STATYSTYKI UŻYTKOWANIA ORAZ WYKRYWAĆ NADUŻYCIA I NA NIE REAGOWAĆ

niedziela, 9 lutego 2025

"Belle. Piegowata księżniczka i smok" Mamoru Hosoda [light novel]

Wydawnictwo: Waneko
Liczba stron: 256
Rok wydania: 2025 (w stopce redakcyjnej widnieje data wydania grudzień 2024, jednak ze względu na problemy z drukiem książka miała swoją rzeczywistą premierę w styczniu 2025 r.)
 
Gatunek: Light novel, science-fiction
 
Motywy: wirtualna rzeczywistość, alternatywny świat, trauma, problemy rodzinne, przyjaźń, historia inspirowana "Piękną i Bestią" 

„Belle. Piegowata księżniczka i Smok” autorstwa Mamoru Hosody to powieść light novel, która powstała na podstawie japońskiej animacji o tym samym tytule.  Książka bardzo wiernie oddaje wydarzenia przedstawione w filmie, więc jej treść raczej niczym nie zaskoczy czytelników, którzy wcześniej mieli okazję obejrzeć pierwowzór.

Fabuła książki skupia się na postaci przeciętnej, zamkniętej w sobie siedemnastoletniej licealistki. Gdy Suzu była dzieckiem, przeżyła rodzinną tragedię, która odebrała jej radość życia i pasję jaką było tworzenie muzyki i śpiewanie. Czytelnik poznaje główną bohaterkę w przełomowym dla niej momencie, w którym odkrywa ona najnowszą aplikację umożliwiającą użytkownikom przeniesienie się do wirtualnej rzeczywistości niezwykłego świata U, gdzie człowiek i awatar dzielą ciało.

Wykorzystując najnowszą technologię pozwalającą odczytywać dane biometryczne, Suzu loguje się w alternatywnym świecie U pod pseudonimem Bell, ukryta za wizerunkiem pięknego Asa (awatara) dziewczyna przełamuje swoją nieśmiałość i staje się idolką tłumów.

Nieoczekiwanie jeden z jej koncertów w U zostaje zakłócony przez pojawienie się okropnego, noszącego blizny Smoka ściganego przed samozwańczy oddział strażników alternatywnej rzeczywistości. Mroczna postać potwora wzbudza zaciekawienie bohaterki, więc ta postanawia odkryć jego tożsamość.

„Belle. Piegowata księżniczka i Smok” to powieść skierowana do nastolatków. Fabuła zainspirowana historią o Pięknej i Bestii jest bardzo prosta, podobnie jak język, jakim została napisana książka. Light novel to dość specyficzny według mnie gatunek powieści - choć nie mam dużego doświadczenia, jeśli chodzi o lekturę takiego typu książek, to zauważyłam, że bardzo często brakuje w nich realizmu. Wiele scen oraz zachowanie bohaterów powieści light novel przypomina kadry przeniesione żywcem z anime, przez co lektura tego typu historii przez czytelników, którzy nie są obeznani z tą formą japońskiej powieści może momentami irytować. W książce Mamoru Hosody było kilka nienaturalnie brzmiących dialogów i scen, które mnie wydawały się absurdalne i pozbawione naturalności (np. nagłe, złowieszcze wybuchy śmiechu przyjaciółki głównej bohaterki;  sceny, w których Suzu zaczynała krzyczeć na głos w obecności koleżanek; scena, w której jeden dorosłych  bohaterów zaczął pełznąć na czworaka w stronę domu). Najwięcej zastrzeżeń wywołał we mnie finał historii, który w moim odczuciu był pozbawiony sensu i nie dał czytelnikowi satysfakcjonującej odpowiedzi w kwestii rozwiązania problemu, z którym w świecie rzeczywistym mierzył się bohater ukrywający się pod wizerunkiem Smoka.

Powieść Mamoru Hosody to pozycja, która poleciłabym przede wszystkim młodym czytelnikom, którzy lubią oglądać anime. Myślę, że może być to też idealna książka dla osób, które dopiero rozpoczynają przygodę z czytaniem (i nie chodzi mi o osoby, które dopiero uczą się tej umiejętności, tylko o takie, które odkrywają, że czytanie może być przyjemnością, a nie obowiązkiem narzucanym przez bliskich czy szkołę). Prosty język i nieskomplikowana fabuła przedstawiona w „Belle. Piegowatej księżniczce i Smoku” mogą spodobać się starszym dzieciom i młodszym nastolatkom. To również pozycja, która może przypaść do gustu zagorzałym fanom filmu animowanego pragnącym posiadać jego książkową adaptację.  

Wydawnictwo Waneko naprawdę się postarało, jeśli chodzi o sposób wydania tego tytułu (muszę przyznać, że to właśnie sposób wydania książki skłonił mnie do jej zakupu) – obwoluta pokryta folią holograficzną z gwiazdkami mieniącymi się kolorami tęczy i barwione brzegi z wzorem usianego gwiazdami nieba wyglądają naprawdę bardzo ładnie i niewątpliwie przyciągną wzrok niejednego bibliofila lubiącego kolekcjonować ładne wydania książek.

 

wtorek, 28 stycznia 2025

"Wyroki Marii" tom 2, Kazuki, Junto Kamejima (manga 18+)

Wydawnictwo Waneko

Rok wydania: 2024

Gatunek: seinen, thriller, dramat

Motywy: przemoc rówieśnicza: fizyczna, psychiczna, przemoc seksualna, prześladowanie, tortury, śmierć, zemsta

 

 

Drugi tom mangi „Wyroki Marii" z rysunkami Junto Kamejimy i scenariuszem autorstwa Kazuki to kontynuacja krwawej historii o zemście zrozpaczonej matki na nastoletnich oprawcach jej syna. Tym razem opowieść przedstawiona w komiksie skupia się głównie na postaci Kumiru Shikimi – jedynej dziewczynie w grupie socjopatycznego i charyzmatycznego Nozomu Okayi. Już na początku pragnę przypomnieć, że to bardzo okrutny, przepełniony drastycznymi scenami przemocy komiks odpowiedni wyłącznie dla czytelników 18+.

Fabuła przedstawiona w tej części jest równie krwawa i brutalna, jak w poprzednim tomie mangi. Czytelnik na kolejnych kartach poznaje postać Shikimi i jej podłe występki oraz obserwuje, jak Maria stopniowo osacza nastolatkę, doprowadzając do tego, że traci ona zaufanie do przyjaciół, by w momencie wymierzenia jej kary za doprowadzenie do śmierci Kiritaki dziewczyna miała poczucie, że pozostała zupełnie sama.

Historia zemsty na Shikimi miała w sobie coś z klimatu serii horrorów „Piła”. Zadanie, które otrzymała od Marii Shiki, aby uzyskać szansę na uratowanie siebie, mocno skojarzyło mi się ze sceną z „Piły II”, w której jedna z bohaterek została wrzucona do dołu pełnego zużytych strzykawek z igłami, gdzie miała znaleźć klucz do drzwi. Scena obecna w komiksie od razu przywołała wspomnienie związane z obrazem widzianym w  filmie, choć pod względem szczegółów była ona zdecydowanie inna niż ta z horroru. Myślę, że to wrażenie podobieństwa między komiksem i filmem, które poczułam podczas lektury drugiego tomu mangi ma duży związek z obecnym w obu utworach motywie wymierzania kary grzesznikom i daniu im pozornej, ale niezwykle okrutnej szansy na ratunek. Szansy, która będzie wymagała od nich przekroczenia swoich barier psychicznych i dokonania brutalnego samookaleczenia, które może dać im nikłą możliwość przeżycia.

Jestem ciekawa, czy „Wyroki Marii” są inspirowane „Piłą”, bo teraz, kiedy o tym myślę, w pierwszym tomie bohater również uzyskał możliwość ocalenia siebie w sposób, w jaki Lawrence Gordon, główny bohater pierwszej części filmu, uwolnił się z łańcucha, którym został przypięty do rury. Przypadek, a może inspiracja? Myślę, że lektura kolejnych tomów może dać wskazówkę, co do odpowiedzi na to pytanie.

„Wyroki Marii” to komiks dla pełnoletnich miłośników brutalnych thrillerów psychologicznych i horrorów w stylu „Piły”. Historia przedstawiona na kartach mangi trzyma w napięciu i wywołuje ciarki przerażenia, a momentami wywołuje mdłości – zwłaszcza kadry, na których główna bohaterka w bardzo okrutny sposób wymierza karę oprawcom swojego dziecka - dlatego raczej odradzam lekturę tego tytułu wrażliwy czytelnikom.      

środa, 22 stycznia 2025

"Kto widział taniec pawia?" tom 1, Rito Asami (komiks od lat 16)

Wydawnictwo Waneko

Rok wydania: 2024

Gatunek: kryminał, tajemnica, dramat

Motywy: zabójstwo, tajemnica, żałoba, utrata rodzica, spisek 
 
 
„Kto widział taniec pawia?” autorstwa Rito Asamiego to komiks, w którym czytelnicy będą śledzili wątek kryminalny związany z zabójstwem emerytowanego komisarza policji Haruo Yamashity, który zginął podczas wigilijnego wieczoru we własnym domu. Śledztwo przebiega niezwykle sprawnie i policja szybka ujmuje mężczyznę mającego motyw i sposobność dokonania zbrodni. W całej historii występuje jednak pewien dość poważny zgrzyt. Pan Yamashita tuż przed śmiercią napisał list do swojej dwudziestojednoletniej córki, w którym przewiduje, że może zostać zamordowany i podaje w nim listę osób, które najprawdopodobniej zostaną oskarżone o jego zabicie, zaznacza również, że ludzie ci są na pewno niewinni i prosi córkę, by pomogła ocalić osobę wrobioną w jego morderstwo z pomocą adwokata Yoshiteru Matsukazego.

Komugi początkowo nie wie co myśleć o liście pozostawionym jej przez ojca, zwłaszcza, że policja zdaje się dysponować niepodważalnymi dowodami na winę Tomoy’ego Endou. Młoda kobieta postanawia mimo wątpliwości zaufać tacie i podejmuje decyzję o rozpoczęciu własnego śledztwa, by rozwikłać zagadkę jego zabójstwa, którego motywy zdają się sięgać daleko w przeszłość.

Pierwszy tom mangi „Kto widział taniec pawia?” stanowi przede wszystkim wprowadzenie do opowieści o charakterze detektywistycznym, w której Rito Asami przedstawia czytelnikom centralne postacie fabuły oraz zawiązuje główny wątek. Mangaka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo wprowadzając kolejne fragmenty układanki mogącej mieć związek ze śmiercią Haruo Yamashity, które odnoszącą się do przeszłości policjanta, a zwłaszcza głośnej sprawy morderstwa, którą kiedyś prowadził.

Sposób rozplanowania tego tomu oraz wprowadzania kolejnych wątków historii sprawił, że Rito Asami rozbudził moją ciekawość i zachęcił do kontynuowania opowieści, w której Komugi Yamashita ze wsparciem innych bohaterów będzie poszukiwała rozwiązania zagadki śmierci swojego ojca.  

Moje ogólne przemyślenia o tym tytule? Myślę, że to ciekawa propozycja dla czytelników lubiących złożone kryminalne zagadki, tajemnice z przeszłości oraz spiski. Choć wydaje się, że lektura jednego tomu to za mało, żebym miała stuprocentową pewność, co do kierunku, w którym podąży śledztwo prowadzone przez Komugi, to mam już pewne przeczucia związane z ogólnym charakterem tej historii i wątkami, które mogą pojawić się w kolejnych tomach komiksu, którego lekturę zdecydowanie planuję kontynuować.

piątek, 6 grudnia 2024

"Sklep pory deszczowej" You Yeong-Gwang

Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 452
Rok wydania: 2024
 
Gatunek: fantastyka

Motywy: bieda, problemy społeczne, magia, magiczny świat, gobliny, wędrówka, przyjaźń

„Sklep pory deszczowej” koreańskiego pisarza You Yeong-Gwang to magiczna opowieść, która przywodziła mi na myśl swoistego rodzaju połączenie animacji „W krainie Bogów” oraz „Koraliny” – chodzi mi tutaj o panującą w utworze atmosferę i obecność motywu przeniesienia się do innego świata zamieszkanego przez czarodziejskie istoty oraz stopniowe odkrywanie, że głównej bohaterce grozi w nim niebezpieczeństwo.  

Serin nienawidzi swojego samotnego i ubogiego życia z wiecznie zajętą mamą i nieobecną siostrą, która uciekła z domu i ją porzuciła. Nie znosi mieszkania na osiedlu starych, zniszczonych domów przeznaczonych do rozbiórki, tego że nie stać ją na mundurek, a po skończeniu szkoły najprawdopodobniej będzie musiała iść do pracy, a nie na studia. Boli ją to, że jest samotna i nie ma przyjaciół. Kiedy więc dowiaduje się o magicznym sklepie goblinów, w którym człowiek może wymienić nieszczęścia na zupełnie nowe życie, bohaterka postanawia spróbować zdobyć niezbędny do wejścia do magicznego świata bilet, by odmienić swój los.

Kiedy rozpoczyna się pora deszczowa, dziewczynka wyrusza w drogę, aby spełnić marzenia. Podczas fascynującej, pełnej przygód i różnorodnych wyzwań wędrówki przez krainę goblinów Serin zdobędzie nowych przyjaciół i przekona się na czym polega prawdziwe szczęście.

„Sklep pory deszczowej” to cudowna i uniwersalna powieść, którą pokochają czytelnicy w każdym wieku. To piękna, wypełniona nadzieją i ciepłem, ale także nutą goryczy, rozgrywająca się w bajecznym i intrygującym świecie opowieść o nieszczęśliwej dziewczynce, która za pomocą magii pragnie odmienić swoje życie. Wędrówka Sarin, ku świetlanej przyszłości niesamowicie wciąga, ale daje również do myślenia. Pod warstwą fantastycznej fabuły świadomy i uważny czytelnik dostrzeże obecną w utworze problematykę społeczną związaną z życiem w Korei Południowej.  „Sklep pory deszczowej” ma w sobie drugie dno, w którym pisarz ukazuje współczesne bolączki Koreańczyków – wyścig szczurów, trwanie w niesatysfakcjonującej pracy, życie na pokaz, problem z budowaniem relacji, problemy finansowe. Bardzo ważnym motywem książki w kontekście wędrówki głównej bohaterki jest ukazanie, że pozory często mylą i nawet życie, które wydaje się być idealne nigdy takie do końca nie jest. Szczęście często jest na wyciągnięcie ręki, musimy tylko uważnie się rozglądać.

Jestem całkowicie oczarowana tym tytułem. Pisarz zabrał mnie u boku swojej bohaterki w cudowną, wypełnioną magią i przygodą podróż. Jeśli tak jak ja lubicie przepełnione magią historie rozgrywające się w ciekawie wykreowanym świecie, to uważam, że koniecznie powinniście przeczytać tę książkę.

Na wzmiankę zasługuje również piękne, oryginalne, polskie wydanie, które na brzegach storn oraz na wyklejce zawiera obrazki, które czytelnik może pokolorować według własnego pomysłu – dzięki temu każdy może mieć swoje niepowtarzalne wydanie specjalne tego tytułu. 

Tekst został opublikowany również na moim głównym blogu: zaczarowane-strony.blogspot.com

 

Współpraca barterowa z wydawnictwem Albatros
 

 

 

niedziela, 27 października 2024

"Wyroki Marii" tom 1, Kazuki, Junto Kamejima (manga 18+)

Wydawnictwo Waneko

Rok wydania: 2024

Gatunek: seinen, thriller, dramat, zemsta

Motywy: przemoc rówieśnicza: fizyczna, psychiczna i seksualna, prześladowanie, tortury, śmierć, 



„Wyroki Marii" to manga autorstwa Kazukiego, zilustrowana przez Junto Kamejimę. Jest to komiks skierowany do dorosłego czytelnika - to brutalna opowieść o przemocy rówieśniczej, prześladowaniu i krwawej zemście.

Kiritaka Nagare to uczeń drugiej klasy gimnazjum. Chłopiec  - po tym , jak pomógł jednemu z kolegów, kiedy ten był dręczony przez grupę szkolnych chuliganów – został nową ofiarą klasowych dręczycieli.  Spokojny, bardzo kochający swoich rodziców chłopak nie chce zadręczać opiekunów swoimi problemami i przysparzać im zmartwień, dlatego postanawia znosić coraz to nowe upokorzenia w ciszy. Kiedy jeden z wybryków grupy kierowanej przez psychopatycznego Nozamu Okayę zachodzi za daleko, Kirikita traci życie w makabrycznych okolicznościach.

Zrozpaczona po śmierci syna Mari Nagare, przeglądając jego rzeczy, odkrywa pamiętnik i nagrania, na których widzi, jak grupka uczniów znęca się nad jej dzieckiem. W Marii budzi się pragnienie krwawej zemsty. Po dwóch latach przygotowań zatrudnia się w zespole szkół, do której chodził Kirikita i rozpoczyna realizację swojego planu. Nic nie jest w stanie powstrzymać zrozpaczonej matki poszukującej sprawiedliwości za śmierć syna. Mari jest gotowa na każde poświęcenie, by zmienić życie oprawców w piekło.

„Wyroki Marii” to brutalna, historia przepełniona przemocą przyjmującą każdą formę –fizyczną, psychiczną i seksualną. W komiksie nie brak mocnych, niezwykle brutalnych i makabrycznych scen, które wzbudzają w czytelniku dreszcze przerażenia, a momentami nawet mdłości. W historii pojawia się dużo przepełnionych sadystyczną przemocą kadrów. Jeśli chodzi o warstwę graficzną, to moją uwagę przyciągała głównie mimika twarzy bohaterów, a zwłaszcza ich pełne wyrazu oczy  – przerażony i zrezygnowany wzrok ofiar, wypełnione przemocą i szaleństwem oczy oprawców oraz na zmianę pełne współczucia, szaleństwa lub niewzruszonej obojętności oczy Marii.

„Wyroki Marii” to komiks dla pełnoletnich fanów komiksowych thrillerów mocno ocierających się o horror. We mnie ta manga wywołała szereg emocji – przerażenie, niedowierzanie, wściekłość, współczucie w stosunku do ofiar grupy prześladowców i głównej bohaterki, która straciła ukochanego syna. „Wyroki Marii” to według mnie bardzo dobry komiks grozy, który oferuje czytelnikowi przejmującą, krwawą opowieść z dreszczykiem, w której znajdzie elementy psychologiczne. Jestem ciekawa, jak dalej potoczy się historia pragnącej zemścić się na oprawcach syna matki i czy nic nie przeszkodzi jej w zrealizowaniu planów. Zdecydowanie mam zamiar kontynuować tę serię.

poniedziałek, 29 lipca 2024

"Problem trzech ciał" Cixin Liu

Seria: Wspomnienie o przeszłości Ziemi (tom 1)
Wydawnictwo: Rebis
Liczba stron: 359 (e-book)
Rok wydania: 2023

Gatunek: science fiction

Motywy: rewolucja kulturalna w Chinach, śledztwo, tajemnicze zgony, kontakt z obcą cywilizacją, fizyka, przeniesienie bohatera do świata gry komputerowej 

„Problem trzech ciał” Cixin Liu to pierwsza część trylogii „Wspomnienie o przeszłości Ziemi”. Powieść należy do gatunku hard science-fiction, a jej głównym motywem jest kontakt z obcą cywilizacją.

Akcja powieści rozgrywa się w Chinach i obejmuje głównie dwa plany czasowe – okres chińskiej rewolucji kulturalnej i następujące po nim lata oraz czasy współczesne obejmujące rok 2006. Jako czytelnicy śledzimy przede wszystkim losy astrofizyczki  Ye Wenjie (córki zamordowanego podczas wiecu walki klas profesora fizyki Ye Zhetaia, która została aresztowana za zbrodnię przeciwko rewolucji, a następnie otrzymała możliwość odpracowania swojej winy w przeprowadzającym tajne badania ośrodku resortu obrony Czerwony Brzeg) i Wang Miao (specjalisty z zakresu nanomateriałów, który został zwerbowany przez władze do pomocy w śledztwie dotyczącym tajemniczych śmierci naukowców, którzy nawiązali kontakt z międzynarodową grupą akademików Granice Nauki). W miarę postępu akcji poznajemy tajemnicę Ye Wenjie, bazy Czerowny Brzeg i prowadzonych w niej badań, a także pewnej gry komputerowej stworzonej przez Granice Nauki.

„Problem trzech ciał” to powieść, w której pojawiają się nawiązania do chińskiej historii, kultury i filozofii, w książce znajduje się wiele zagadnień z zakresu fizyki – tytuł, który odnosi się do najważniejszego wątku obecnego w powieści nawiązuje do rzeczywistego zagadnienia pojawiającego się w fizyce klasycznej dotyczącego wyznaczania trajektorii kilku oddziałujących na siebie ciał, w powieści pojawiają się wątki oparte na teorii strun, czy kwestia związana z rozchodzeniem się fal radiowych w kosmosie, w fabule pojawia się również wiele innych, naukowych zagadnień. Akcja „Problemu trzech ciał” rozwija się raczej wolno i stanowi przede wszystkim wprowadzenie do kolejnych części cyklu.

Nigdy nie byłam umysłem ścisłym i choć powieść początkowo mnie zaintrygowała, to były w niej  momenty, w których czułam się przytłoczona. Zdecydowanie podobał mi się pojawiający się w książce wątek przeniesienia bohaterów do gry komputerowej, doceniam też i podziwiam kunszt pisarza, który połączył ze sobą fizykę i literaturę, ale z niejakim żalem muszę stwierdzić, że lektura „Problemu trzech ciał” przede wszystkim mnie zmęczyła. Brakowało mi w tej opowieści dynamiki, nie czułam napięcia czy dreszczyku emocji związanego z śledztwem Wang Miao czy odkrywaniem historii Ye Wenjie (może wpłynął na to blurb, który zdradza dużo z fabuły, więc zabrakło mi podczas lektury pewnego elementu zaskoczenia, a może chodzi o specyficzny wschodnioazjatycki klimat panujący w powieści i powściągliwość bohaterów – nie mam pojęcia). Za jakiś czas spróbuję może sięgnąć po kontynuację, by przekonać się czy drugi tom – gdzie powinno być teoretycznie więcej akcji – wciągnie mnie bardziej, czy okaże się, że „Wspomnienie o przeszłości Ziemi” nie jest serią dla mnie.

„Problem trzech ciał” to powieść wartościowa i doceniona przez krytyków, nagrodzona dwoma międzynarodowymi nagrodami, w tym prestiżową Nagrodą Hugo - ciekawostka, była to pierwsza powieść tłumaczona na język angielski, która otrzymała tę nagrodę. Mnie lektura tej książki nie sprawiłam dużej przyjemności  i - choć dostrzegam jej niewątpliwe walory i doceniam kunszt pisarza- to w mojej subiektywnej ocenie jest to pozycja średnia.