W TEJ WITRYNIE SĄ WYKORZYSTYWANE PLIKI COOKIE, KTÓRYCH GOOGLE UŻYWA DO ŚWIADCZENIA SWOICH USŁUG I ANALIZOWANIA RUCHU. TWÓJ ADRES IP I NAZWA KLIENTA UŻYTKOWNIKA ORAZ DANE DOTYCZĄCE WYDAJNOŚCI I BEZPIECZEŃSTWA SĄ UDOSTĘPNIANE GOOGLE, BY ZAPEWNIĆ ODPOWIEDNIĄ JAKOŚĆ USŁUG, GENEROWAĆ STATYSTYKI UŻYTKOWANIA ORAZ WYKRYWAĆ NADUŻYCIA I NA NIE REAGOWAĆ

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Studio JG. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Studio JG. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 21 lipca 2026

"Sexless, O bliskości bez intymności" Togame (manga 16+ ; recenzja zawiera SPOILERY)

Wydawca: Studio JG
 
Rok wydania: 2026

Gatunek: okruchy życia, josei, romans, dramat

Motywy: kryzys małżeński, związek, miłość, humor, seks w związku, ecchi

„Sexless. O bliskości bez intymności” autorstwa Togame to krótka, jednotomowa manga skierowana do czytelników powyżej 16. roku życia, która pod płaszczykiem lekkiej komedii podejmuje temat kryzysu intymności w długoletnim związku.

Główna bohaterka wraz z mężem postanawia rozpocząć starania o dziecko. Szybko okazuje się jednak, że od pewnego czasu zaczęli się od siebie coraz bardziej oddalać. Kobieta pragnie bliskości, podczas gdy jej partner całkowicie traci zainteresowanie życiem seksualnym. Zdesperowana bohaterka próbuje odzyskać jego uwagę. Każda kolejna próba odbudowania więzi fizycznej kończy się jednak niepowodzeniem i pogłębia jej poczucie odrzucenia.

„Sexless. O bliskości bez intymności” to komiks, który pozostawił mnie z bardzo mieszanymi uczuciami. Z jednej strony potrafi rozbawić i zaskoczyć komediowymi sytuacjami, z drugiej wywołuje spory dyskomfort. Źródłem tych emocji okazał się przede wszystkim sposób przedstawienia relacji między małżonkami. Mąż głównej bohaterki swój brak zainteresowania zbliżeniami tłumaczy wyglądem swojej partnerki - sugeruje, że przestała być atrakcyjna, ponieważ przytyła, nie maluje się i zaniedbuje swój wygląd. Kobieta bierze te słowa do serca, zmienia styl życia, zaczyna się odchudzać i poświęcać więcej uwagi swojemu wyglądowi, jednak jego postawa pozostaje niezmienna. Co więcej, przez długi czas bohater nie podejmuje nawet próby szczerej rozmowy, a na dialog decyduje się dopiero wtedy, gdy emocje jego żony sięgają zenitu.

To właśnie w tym miejscu manga najbardziej mnie rozczarowała. Odniosłam wrażenie, że odpowiedzialność za ratowanie związku została niemal całkowicie przerzucona na kobietę. To ona nieustannie szuka rozwiązań, analizuje własne „błędy” i próbuje sprostać oczekiwaniom partnera, podczas gdy on pozostaje bierny. Dopiero pod koniec historii autorka odsłania również jego perspektywę i pokazuje, że za pozorną obojętnością kryją się własne lęki, presja oraz trudności z otwartym mówieniem o emocjach i potrzebach. Doceniam próbę ukazania problemu z dwóch stron, jednak moim zdaniem następuje ona zbyt późno, by zatrzeć wcześniejsze wrażenie nierównowagi.

Choć nie do końca przekonał mnie sposób poprowadzenia tej historii, trudno odmówić jej trafnych obserwacji dotyczących związków. Togame przypomina, że współżycie nie jest jedynie fizycznym aktem, ale jedną z form komunikacji między partnerami, sposobem okazywania czułości i budowania bliskości.. W pewnym momencie przestaje chodzić o sam seks, a zaczyna o potrzebę bycia zauważonym, wysłuchanym i pożądanym przez osobę, z którą dzieli się życie.

Warstwa graficzna komiksu jest przyjemna dla oka i utrzymana w stylistyce mang skierowanych do kobiet. Projekty postaci są estetyczne, choć bohaterowie - mimo że są dorośli -  wyglądają według mnie bardziej jak licealiści niż dorosłe osoby pozostające w wieloletnim związku. W komiksie pojawia się również kilka sugestywnych scen utrzymanych w estetyce ecchi. Nie przytłaczają one fabuły, jednak wyraźnie podkreślają tematykę historii i uzasadniają oznaczenie 16+.

„Sexless. O bliskości bez intymności” nie jest historią idealną. Miejscami upraszcza problemy bohaterów i pozostawia pewien niedosyt, jednak jednocześnie prowokuje do zadawania ważnych pytań. Gdzie kończy się kompromis, a zaczyna poświęcanie samego siebie? Czy można czuć się samotnym, będąc w małżeństwie? I czy brak bliskości fizycznej jest rzeczywiście przyczyną kryzysu, czy jedynie jego najbardziej widocznym objawem?

Historia przedstawiona w komiksie nie daje prostych odpowiedzi ani gotowych recept na problemy bohaterów. Zamiast tego przypomina, jak ogromne znaczenie w związku mają szczera rozmowa, wzajemny szacunek i otwarte komunikowanie swoich potrzeb. Mimo kilku zastrzeżeń uważam, że jest to interesująca manga obyczajowa dla czytelników, którzy nie boją się historii poruszających temat intymności i relacji. To lekka, momentami bardzo zabawna, ale jednocześnie skłaniająca do refleksji opowieść o tym, że bliskość emocjonalna i fizyczna oraz umiejętność komunikacji stanowią jedne z najważniejszych fundamentów udanego związku.

wtorek, 11 listopada 2025

"Suzume" Makoto Shinkai [light novel]

Wydawca: Studio JG
Liczba stron: 302
Rok wydania: 2024

Gatunek: fantastyka

Motywy: podróż, magia, dorastanie, potwory, trzęsienie ziemi, utrata bliskich, żałoba

„Suzume” to japońska light novela autorstwa reżysera i animatora Makoto Shinkaia. Powieść była pisana równolegle z tworzeniem filmu animowanego o tym samym tytule, a jej fabuła stanowi wierne odzwierciedlenie ukazanych w animacji wydarzeń.

Historia skupia się na postaci siedemnastoletniej licealistki Suzume. Pewnego dnia w drodze do szkoły spotyka ona przystojnego studenta, który okazuje się Zamykającym – posiadającym niezwykłe moce człowiekiem, którego misją jest zamykanie rozsianych na terenie Japonii drzwi, przez które do świata ludzi przedostają się ogromne dżdżownice sprowadzające na kraj klęski żywiołowe. W wyniku działania niesfornej pieczęci strzegącej jednego z przejść, którą nastolatka przypadkiem uwolniła, Sōta zostaje zamieniony w żółte, dziecięce krzesełko. Suzume postanawia pomóc młodemu mężczyźnie odzyskać ludzką postać, w tym celu wyrusza z nim w podróż śladami zbiegłego talizmanu.

Light novel to bardzo specyficzny gatunek literacki, który najczęściej charakteryzuje się ogromną prostotą fabuły, konstrukcji psychologicznej bohaterów oraz języka. W historiach tego typu nierzadko występują sceny przypominające kadry z filmów animowanych. To utwory, których celem jest dostarczenie szybkiej, niewymagającej i raczej taniej (przynajmniej w Japonii) rozrywki, dlatego sięgając po light novele nie należy według mnie mieć zbyt wielkich oczekiwań w zakresie złożoności przedstawianych w nich historii czy wysokiego poziomu warsztatu pisarskiego. Uważam, że light novelki mogą być świetną propozycją dla młodych nastolatków, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z czytaniem. Starsi czytelnicy i osoby czytające bardzo dużo mogą natomiast poczuć rozczarowanie, sięgając po ten gatunek.

„Suzume” to prosta i przyjemna w odbiorze książka, ale ze względu na to, że przedstawiona w niej historia stanowi wierne odzwierciedlenie wydarzeń z animacji, nie bardzo wiem, kto mógłby być jej odbiorcą. Fani filmu już znają tę historię, a jedyną wartością dodaną książki może być to, że dzięki powieści możemy poznać nieco lepiej emocje odczuwane przez Suzume w trakcie podróży śladami zbiegłej pieczęci. Nie bardzo widzę przestrzeń na to, by osoby chcące obejrzeć film najpierw sięgnęły po książkę, bo wtedy zaspoilerują sobie wydarzenia z animacji. Dla kogo jest więc ta powieść? Myślę, że je odbiorcami mogą być oddani fani filmu animowanego, którzy chcieliby nieco lepiej zrozumieć główną bohaterkę lub młodzi nastolatkowie, którzy raczej nie interesują się japońską animacją, a chcieliby przeczytać lekką i nieskomplikowaną powieść fantastyczną z akcją rozgrywającą się w kraju kwitnącej wiśni.

„Suzume” trudno oceniać w oderwaniu od filmu – to jego literackie odbicie w naprawdę niewielkim stopniu rozszerzone o nowe treści, a nie samodzielne, oryginalne dzieło. Choć powieść nie wnosi wiele nowego do znanej już historii, pozwala spojrzeć na nią z innej perspektywy, szczególnie jeśli interesują nas emocje głównej bohaterki. Dla czytelników oczekujących od literatury prostoty i lekkości może to być udana lektura, ale dla bardziej wymagających odbiorców pozostanie raczej ciekawostką.

środa, 16 lipca 2025

"Leviathan" Shiro Kuroi, wydanie zbiorcze tomy 1-3 (manga 16+)

Wydawnictwo: Studio JG

Rok wydania: 2024

Gatunek: horror, science-fiction

Motywy: katastrofa, kosmos, przemoc, walka o życie 

„Leviathan” to manga science-fiction autorstwa Shiro Kuroiego. W Polsce ten tytuł doczekał się naprawdę zacnego wydania zbiorczego – powiększony format (B5), twarda oprawa, barwione brzegi i kolorowe ilustracje na wyklejkach prezentują się świetnie. Sama historia przedstawiona w komiksie skojarzyła mi się nieco z połączeniem powieści „Władca much” Williama Goldinga oraz mangi „Battle Royale”KoushunaTakamiego i MasayukiegoTaguchi.

Olbrzymi statek wycieczkowy lecący na Ziemię ulega poważnemu wypadkowi. Jeden z przedziałów, którym podróżowali gimnazjaliści i ich opiekunowie zostaje odcięty od reszty statku. Wkrótce okazuje się, że uszkodzenia są zbyt poważne, by jednostka leciała dalej, znajduje się ona również zbyt daleko od Ziemi i kolonii na Proximie Centauri, by pomoc zdążyła dotrzeć do poszkodowanych na czas. Jedynym ratunkiem dla uwięzionych wydaje się być obecna na statku komora kriogeniczna. Jest tylko jeden problem – urządzenie zostało zaprojektowane tak, by mogła skorzystać z niego tylko jedna osoba…

„Leviathan” to brutalny komiks, w którym grupa odciętych od świata dzieciaków rozpoczyna krwawą walkę o życie. Historia ma charakter opowieści szkatułkowej. Wiele lat od katastrofy Leviathan zostaje odnaleziony przez grupę międzygwiezdnych szabrowników, którzy znajdują we wraku dziennik jednego z uczniów. Grupa eksploruje wrak statku, poznając jednocześnie dramatyczną, wypełnioną przemocą historię ocalałych z katastrofy, zastanawiając się jednocześnie, kogo znajdą w komorze kriogenicznej.

Manga Shiro Kuroiego to brutalny horror typu slasher rozgrywający się w zamkniętej przestrzeni uszkodzonego statku kosmicznego dryfującego w próżni. Młodzi bohaterowie walczą z uciekającym czasem i z sobą nawzajem, by zyskać choć cień szansy na przeżycie. Gdzieś w tle krwawej jatki zostaje postawione pytanie o naturę człowieczeństwa i o to, czy w krytycznej sytuacji instynkt przetrwania bierze górę nad moralnością. Shiro Kuroi wplata też do fabuły bardzo subtelne wątki psychologiczne i społeczne, a pod koniec historii kilka bardzo interesujących zwrotów akcji.

„Leviathan” to komiks, który niewątpliwie dostarczył mi jakiejś dawki rozrywki, ale czegoś ewidentnie mi w tej historii zabrakło. Pomysł na fabułę jest niby ciekawy, wykonanie jest w porządku, kreska jest przyjemna dla oka, jednak odnoszę wrażenie, że potencjał drzemiący w tej opowieści nie został całkiem wykorzystany - kilka wątków można było zdecydowanie bardziej rozwinąć , ale to wiązałoby się z koniecznością rozpisania historii na większą ilość tomów. Przeczytałam z zainteresowaniem, ale daleka jestem od zachwytów, co jednak nie znaczy, że tytuł ten nie znajdzie swoich fanów.

niedziela, 28 lutego 2016

"Opowieść Panny Młodej" tom 2, Kaoru Mori

Tytuł oryginalny: Otoyomegatari
Wydawnictwo: Studio JG
Gatunek: okruchy życia, romans, historia, seinen
Rok wydania: 2013


„Opowieść Panny Młodej” Kaoru Mori to manga, która jest już zapewne znana wielu miłośnikom japońskiego komiksu. To bajecznie narysowana opowieść z życia mieszkańców Azji Środkowej. Pełne detalów ilustracje stanowią niebiańską ucztą dla oka. Niesamowita fabuła przybliża czytelnikom meandry kultury i historii życia nomadów i dawnych azjatyckich plemion, mieszkańców miast i wsi. Zachwyca przepiękne wydanie tomiku. Manga jest cudowna i z czystym sercem mogę polecić ją każdemu, kto ceni piękną kreskę i niezwykłe, wartościowe historie. Nie trzeba być amatorem azjatyckiego komiksu, by docenić piękno i wyjątkowość stworzonej przez Kaoru Mori opowieści.

Drugi tom „Opowieści Panny Młodej” kontynuuje wątek konfliktu rodziny głównej bohaterki Amiry z rodziną Eihonów. Bracia dwudziestolatki pragną odebrać siostrę Karlukowi, by uczynić ją żoną wpływowego, ale okrutnego Numajego. Dochodzi do starcia między mieszkańcami miasta, w którym po ślubie zamieszkała Amira i wysłanymi po nią krewnymi. W tym tomie poznamy nową postać, której wątek będzie zapewne kontynuowany w kolejnych częściach - pewną siebie, wygadaną Pariyę, która staje się przyjaciółką Amiry. Czekają nas też bardzo ciekawe i pouczające rozdziały o wypiekaniu chleba i wyszywaniu. Rysowniczka nie zapomniała również o postaci angielskiego podróżnika Smitha, który zajmuje się badaniem kultury mieszkańców Azji. Dzięki tej drugoplanowej - zdawało by się – postaci fabuła posuwa się do przodu. Smith jest niejako motorem napędowym historii – obserwujemy  życie ludzi, w pobliżu których znalazł się podróżnik, a pytania mężczyzny nierzadko stają się pretekstem do tworzenia rozdziałów o konkretnej tematyce.

Jestem zakochana w „Opowieści Panny Młodej”. Zachwyca mnie sposób, w jaki autorka potrafi budować nastrój i przekazywać emocje jedynie za pomocą rysunku. Dużo w tej opowieści ciepła, przygody i ciekawych wątków kulturowych, których część Mori wyjaśnia w krótkim posłowiu.

Jeżeli szukacie wartościowej, przepięknie narysowanej, pięknie wydanej mangi dla dojrzałego czytelnika i nie sięgnęliście jeszcze po utwór Kaoru Mori, to koniecznie musicie poznać „Opowieść Panny Młodej”. Myślę, że ta manga mogłaby być również doskonałym prezentem dla fascynatów kultury azjatyckiej, którzy niekoniecznie sięgają po komiksy.
 

Przykładowe strony mangi można przejrzeć na stronie wydawnictwa: KLIK

wtorek, 2 września 2014

"Opowieść Panny Młodej" tom 1, Kaoru Mori

Tytuł oryginalny: Otoyomegatari
Wydawnictwo: Studio JG
Gatunek: okruchy życia, romans, historia, seinen
Rok wydania: 2013

„Opowieść Panny Młodej” autorstwa Kaoru Mori to według mnie jedna z najlepiej wydanych mang w Polsce. Twarda oprawa, obwoluta, szycie, duży format, dzięki któremu czytelnik może w pełni podziwiać dokładne, bogate w niezwykłe detale rysunki autorki, dostarczają czytelnikowi niezapomnianych wrażeń estetycznych. Aż chce się trzymać ten komiks w rękach sycąc wzrok kolejnymi bajecznymi rysunkami mangaczki. Rysunki zachwycają, a i historyczna fabuła, w której zostaje przybliżone codzienne życie mieszkańców XIX wiecznej Azji Środkowej stanowi prawdziwą gratkę dla czytelnika.

Akcja pierwszego tomu „Opowieści Panny Młodej” koncentruje się na pokazaniu życia dwudziestoletniej Amiry i jej świeżo poślubionego dwunastoletniego męża Karluka. Współczesnemu czytelnikowi związek dwójki głównych bohaterów może wydać się kontrowersyjny i gorszący, ale bez obaw! Mangaczka nie wystawia nas na ekstremalne przeżycia, Kaoru Mori nie przekracza granic dobrego smaku. Związek dwójki głównych bohaterów opiera się na głównie na wzajemnej sympatii i szacunku.

Centralnymi bohaterami komiksu są Karluk i Amira, ale nie można zapomnieć o pokaźnej liczbie interesujących postaci, które występują obok tej pary. Mamy więc przedstawioną najbliższą, dość liczną rodzinę Karluka Eihonów. Gdzieś w tle pojawia się pochodzący z Europy podróżnik - pasożyt Smith. W tomiku, zwłaszcza w okolicach jego końca, pojawiają się krewni głównej bohaterki.


Fabuła „Opowieści Panny Młodej” toczy się niespiesznie, Niesamowite jest to, że rysunki i ich dynamika w jakiś cudowny sposób oddają w pełni senną, spokojną atmosferę stepu. Oczywiście nie brak w tym tytule dynamicznych kadrów, wspaniale oddających ruch, ale mimo to fabuła wydawała mi się mocno wyciszona – tylko człowiek i otaczająca go rozległa przestrzeń stepów, żadnego pośpiechu, żadnych goniących nas terminów.


Akcja w mandze zawiązuje się dopiero pod koniec pierwszego tomu – w czwartym rozdziale („Oddajcie Amirę”) pojawiają się wątki, które na pewno złożą się na jakąś dłuższą historię i będą kontynuowane w dalszych tomach. Fabuła pierwszego tomu „Opowieści Panny Młodej” to przede wszystkim obrazki ze zwykłego życia mieszkańców Azji Środkowej, autorka pokazuje nam ciekawe scenki z życia codziennego – znajdziemy tutaj informacje o budowaniu i urządzaniu domów, mamy bogate w przecudne detale rysunki dotyczące snycerstwa, w mandze zostały pokazane warunki życia nomadów zajmujących się hodowlą bydła. Ten komiks to prawdziwa gratka dla osób, które interesują się takimi rzeczami. 

„Opowieść Panny Młodej” to przepięknie narysowana, cudownie wydana manga poruszająca ciekawą tematykę. Bohaterowie występujący w komiksie są sympatyczni i ciężko ich nie polubić. Amira i Karluk to bardzo ciepłe, momentami rozczulające postacie – bardzo podobał mi się ten fragment, w którym zakłopotana Amira wypadła z chaty by uprać swoje ubrania, rozczulił mnie rozdział, w którym bohaterka szaleje z niepokoju o zdrowie swojego młodziutkiego małżonka. Również Karluk jest niezwykle sympatycznym chłopcem, troszczącym się i martwiącym o Amirę, którą w pełni akceptuje. Relacje tej pary są fajnie pokazane.

Komiks Kaoru Mori mnie zachwycił zarówno pod względem fabularnym jak i graficznym. Historia jak najbardziej trafia w mój gust, a rysunki są przecudne.


Na stronie wydawnictwa - KLIK - możecie obejrzeć przykładowe strony tej przepięknie wydanej mangi .