W TEJ WITRYNIE SĄ WYKORZYSTYWANE PLIKI COOKIE, KTÓRYCH GOOGLE UŻYWA DO ŚWIADCZENIA SWOICH USŁUG I ANALIZOWANIA RUCHU. TWÓJ ADRES IP I NAZWA KLIENTA UŻYTKOWNIKA ORAZ DANE DOTYCZĄCE WYDAJNOŚCI I BEZPIECZEŃSTWA SĄ UDOSTĘPNIANE GOOGLE, BY ZAPEWNIĆ ODPOWIEDNIĄ JAKOŚĆ USŁUG, GENEROWAĆ STATYSTYKI UŻYTKOWANIA ORAZ WYKRYWAĆ NADUŻYCIA I NA NIE REAGOWAĆ

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą akcja (k). Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą akcja (k). Pokaż wszystkie posty

niedziela, 6 września 2026

"Saint Seiya. Rycerze Zodiaku" t. 1, Masami Kurumada

Wydawnictwo Waneko

Rok wydania: 2026

Gatunek: shounen, akcja, przygoda, dramat, fantasy

Motywy: mitologia, walka, kosmos, tajemnice

Są takie tytuły, do których wraca się nie tylko dla samej historii, ale przede wszystkim dla wspomnień. Dla mnie „Saint Seiya. Rycerze Zodiaku” są właśnie takim powrotem do dzieciństwa. Dorastałam w czasach, kiedy popołudniami na RTL 7 można było oglądać całe pasma animacji, a „Rycerze Zodiaku” to jeden z tych tytułów, które wtedy z wypiekami na twarzy śledziłam. Dlatego kiedy po latach zobaczyłam, że Waneko wydaje mangę, po którą wcześniej nie miałam okazji sięgnąć, wiedziałam, że muszę ją przeczytać.

Muszę przyznać, że z ogromną przyjemnością przypomniałam sobie tę historię. Podniosłe momenty, spektakularne i wzruszające pojedynki, wątki mitologiczne oraz nawiązania do kosmosu sprawiły, że podczas lektury wróciły wspomnienia z czasów, gdy popołudniami biegło się z podwórka do domu, by zdążyć na kolejny odcinek ulubionej kreskówki.

Pierwszy tom komiksu przedstawia początki historii Ateny i głównego bohatera serii, Seiyi. Czytelnicy zostają zaproszeni do świata, w którym narodziny reinkarnacji bogini są zapowiedzią wielkiej wojny z Hadesem, a młodzi ludzie na całym świecie rywalizują ze sobą, by zostać potężnymi rycerzami walczącymi w jej imieniu ze złem. Młody chłopak trenuje w Grecji, aby zdobyć Brązową Zbroję Pegaza i zostać jednym z nich – bynajmniej nie ze szlachetnych pobudek. Po morderczym treningu Seiya wraca do Japonii, by rozpocząć poszukiwania swojej zaginionej siostry, a jednocześnie zostaje wciągnięty w organizowany przez Saori Kido Turniej Galaktyczny, w którym spotyka innych młodych wojowników rywalizujących o Złotą Zbroję Strzelca.

Fabuła komiksu stanowi mieszankę mitologii, widowiskowych walk, patosu, przyjaźni i poświęcenia. To klasyczna, mocno sentymentalna manga shounen, w której królują przyjaźń, honor i poświęcenie, a bohaterowie dla wyższej sprawy są gotowi poświęcić własne życie.

Kreska Masamiego Kurumady jest mocno charakterystyczna dla swojej epoki - dynamiczna, pełna dramatyzmu i bardzo wyrazista, ale jednocześnie momentami może być dla współczesnego czytelnika nieco trudniejsza w odbiorze. Sama miałam chwilami problem z rozróżnieniem poszczególnych postaci, ponieważ ich rysy twarzy na niektórych panelach były do siebie dość podobne. Nie przeszkadzało mi to jednak na tyle, żeby odebrać mi przyjemność z lektury. Wręcz przeciwnie - ta specyficzna kreska jest częścią klimatu mangi i przypomina, że mamy do czynienia z klasykiem z lat 80.

Lektura tego komiksu była dla mnie przede wszystkim nostalgicznym powrotem do historii, którą pamiętam z dzieciństwa. Czytając ją teraz, jako dorosła osoba, dostrzegam oczywiście pewne uproszczenia, patos czy rozwiązania fabularne, które dziś mogą wydawać się nieco naiwne. I szczerze zastanawiam się, jak odebrałabym ten tytuł, gdybym wcześniej nie znała adaptacji anime. Czy by mi się spodobał? A może uznałabym, że jest już przestarzały?

Czy polecam? Myślę, że tak. Szczególnie osobom, które - tak jak ja -pamiętają czasy RTL 7 i pierwszego kontaktu z anime. Dla mnie lektura tego komiksu była przede wszystkim bardzo sentymentalnym powrotem do jednej z historii mojego dzieciństwa.

niedziela, 17 września 2023

"Detektyw Sasaki" Keisuke Matsuoka, Hiro Kiyohara

Wydawnictwo: Waneko
Gatunek: akcja, dramat, tajemnica, kryminał, seinen
Rok wydania: 2021

„Detektyw Sasaki” to mroczny komiks detektywistyczny autorstwa japońskiego pisarza thrillerów Keisuke Matsuokiego i ilustratora Hiro Kiohary, który odpowiedzialny był również za stworzenie rysunków do takich tytułów wydanych w Polsce jak „Another” (J.P.Fantastica), „Słyszę twój głos” (Waneko) oraz był samodzielnym autorem mangi  grozy „Demon Grzechu” (Waneko).

Kotoha Minemori rozpoczyna pracę w agencji detektywistycznej Suma Research. Młoda, naiwna, romantyzująca zawód detektywa bohaterka zostaje partnerką Reny Sasaki, zdystansowanej, zamkniętej w sobie śledczej pracującej w Biurze Wewnętrznym, którego zadaniem jest ściganie nieuczciwych przedstawicieli zawodu. 

W komiksie możemy wskazać trzy wątki. Pierwszy z nich to wątek walki z detektywami oszustami, którzy stają się bardzo niebezpieczni, kiedy ktoś próbuje ich zdemaskować. Drugi to historia przeszłości Sasaki. Czytelnik pomału dostaje wgląd w dramatyczne  wydarzenia, które ukształtowały tytułową bohaterkę i sprawiły, że została detektywem. Trzeci, przemykający nieco w tle wątek to historia Minemori, która bardzo stara się zbliżyć do swojej partnerki i stać się kompetentnym detektywem.

„Detektyw Sasaki” to komiks utrzymany w poważnym, mrocznym stylu, w którym czytelnik znajdzie  tajemnice, intrygi, dramaty i brutalne sceny wypełnione przemocą. Polskie wydanie ukazało się w serii Jednotomówek Waneko i zawiera w sobie dwa tomy mangi. Historie nieuczciwych detektywów są krótkie i zwięzłe, a historia dość szybko skupia się na głównym wątku kryminalnym koncentrującym  się na postaci popularnego i wpływowego detektywa pałającego wyjątkową niechęcią do Sasaki - Yoshinori Abiru.

Czytałam ten komiks z zaciekawieniem. Dla mnie szczególnie intrygujący okazał się zwłaszcza tragiczny wątek przeszłości tytułowej bohaterki. Historia przedstawiona w komiksie – choć krótka – okazała się zajmująca.

poniedziałek, 30 listopada 2020

"Wielka wojna zodiaku" tom 1, Akira Akatsuki, NISIOISIN, Hikaru Nakamura

Wydawnictwo: Kotori
Gatunek:, akcja, shounen, battle royale
Rok wydania: 2020

Pierwszy tom „Wielkiej wojny zodiaku” to krwawy shounen, który dość mocno skojarzył mi się z „Battle Royale”. Podobnie, jak w utworze Koushuna Takamiego, fabuła komiksu opiera się na brutalnej walce o przetrwanie pomiędzy grupą osób umieszczonych w konkretnej lokalizacji – w wypadku „Battle Royale” była to wyspa, tutaj mamy ewakuowane na potrzeby walk miasto.  Rdzeń pomysłu na opowieść zachowano, zmieniły się tylko rekwizyty. Zamiast grupy nastolatków mamy  dwunastu bohaterów reprezentujących chińskie znaki zodiaku. Zamiast przymusu pojawia się dobrowolna walka o sławę i nagrodę, którą jest spełnienie dowolnego życzenia. Zamiast zakładać dyscyplinujące obroże na szyjach, bohaterowie połykają klejnot z trucizną, który ich zabije po upływie 12 godzin, a którego odebranie pozostałym uczestnikom jest jednym z wymogów zwycięstwa.

Na pierwszy rzut oka fabuła mangi nie wydaje się w żaden sposób interesująca. Ot, przeciętna rąbanka z dużą ilością fanserwisu - szczególnie jeśli chodzi o projekty postaci kobiecych i ich strojów, choć nie tylko (Królik również ma dość sugestywne wdzianko). Ciekawie zaczyna się robić natomiast wtedy, kiedy okazuje się, że bohaterowie nie posługują się jedynie bronią, a posiadają również unikalne, magiczne zdolności, które mogą doprowadzić ich do zwycięstwa. Z czasem czytelnik przekonuje się również, że postacie są niezłymi strategami, którzy potrafią zaskoczyć i ostatecznie trudno jest wytypować zwycięzcę konkretnej potyczki.

„Wielka wojna zodiaku” to w mojej opinii mocno brutalny tytuł skierowany do dojrzałego czytelnika i zastanawiam się, dlaczego nigdzie na okładce nie znalazła się informacja o ograniczeniach wiekowych. W komiksie jest dużo mocnych, krwawych scen. Przyznam, że po lekturze początkowych stron nie byłam pewna, czy mam ochotę sięgnąć po kolejne części tego tytułu. Smaczki w postaci magicznych mocy bohaterów i fakt, że rozgrywka pomiędzy postaciami wcale nie jest tak oczywista, jak mogłoby się wydawać, zachęciły mnie jednak do dalszego zgłębiania tej historii. Jestem ciekawa, który z bohaterów okaże się mistrzem strategii i wygra tytułową wojnę zodiaku. Niewątpliwym atutem tego tytułu jest równie to, że komiks zamyka się w czterech tomach, więc można mieć pewność, ze historia nie została rozwleczona.  

Dla mnie ten komiks to dla mnie takie typowe guilty pleasure.

wtorek, 19 maja 2015

"Śmiech w chmurach" tom 3, KarakaraKemuri

Tytuł oryginału: Donten ni Warau
Wydawnictwo: Waneko
Gatunek: akcja, fantasy historia
Rok wydania: 2015

Trzeci tom „Śmiechu w chmurach” oferuje czytelnikowi sporą dawkę humoru i jeszcze większą dawkę dramatyzmu i wzruszenia. W obliczu przedstawionych w tej części faktów, ciężko uwierzyć w słowa autorki, że manga będzie zmierzała do szczęśliwego zakończenia. Klimat staje się cięższy ze strony na stronę. Gagi znajdujące się w pierwszej połowie komiksu ustępują miejsca mocno poruszającym, chwytającym za serce scenom.

Zmanipulowany przez członków Yamainou Soramaru udaje się do więzienia na jeziorze Biwa, by zbadać prawdziwość plotek, jakoby skazańcy przemycali coś na teren fortecy. Cichym wspólnikiem drugiego brata zostaje Chuutarou, który dość pociesznie dekonspiruje poczynania szpiega. Osłabiony chorobą Tenka prosi Shirasu o wydostanie brata z Bramy Więziennej. Tymczasem spotkanie Soramaru z jednym ze skazańców przybiera nieoczekiwany obrót, chłopiec przypomina sobie tragiczne wspomnienia z dzieciństwa.

KarakaraKemuri raczy czytelnika i swoich bohaterów coraz większymi dawkami informacji – w tym tomie dostajemy ich naprawdę sporo. Poznajemy tożsamość Naczynia Orochiego, zostajemy  pobieżnie zapoznani z historią potwora, wokół którego krąży główny wątek fabularny mangi. Autorka – podobnie jak było to we wcześniejszych tomach - oszczędnie i stopniowo odkrywa kolejne fakty z życia bohaterów. Tym razem mamy co nieco o przeszłości Tenki, który spędził młodość w oddziale Yamainou ,oraz o jego relacjach z obecnym dowódcą jednostki. W tomie znalazło się też miejsce na kilka wspomnień przygarniętego przez rodzinę Kumou Shirasu. Pojawia się też nowa bohaterka, która być może jeszcze zagości na kartach komiksu. Dzieje się dużo, a akcja wyraźnie przyspiesza.  
 

Zakończenie trzeciego tomu wywołało we mnie spore emocje, ale to staje się regułą dla tego tytułu. Może się powtórzę, ale KarakaraKemuri wie, jak uciąć historię, by czytelnik usychał z chęci sięgnięcia po kolejną część. Jestem bardzo ciekawa, jak dalej potoczą się losy braci chmur, i czy autorka spełni zamieszczoną w posłowiu obietnicę.

Zdecydowanie warto sięgnąć po ten tytuł!
 

środa, 31 grudnia 2014

"Are you Alice?" tom 1, Ikumi Katagiri, Ai Ninomiya

Wydawnictwo: Waneko
Gatunek: shounen/shoujo, akcja, tajemnica, dramat
Rok wydania: 2014

I invite you to the world…

Zapraszam was do świata pełnego absurdów, w którym kot z Cheshire podpuszcza bezimiennego, zagubionego chłopca, by nadał sobie imię. Weźcie udział w morderczej grze, w której wasze imiona definiują zasady. W świecie, w którym każdy ma przydzieloną rolę Królowa Kier może skrócić o głowę nieposłusznych poddanych. Alicja nie ma mocy chronienia niewinnych, ale może zabić Białego Królika. Kapelusznik jest gotów zabić każdego, kto zagrozi Alicji, nawet gdyby miał to być jego pracodawca. Bezdomny kot chodzi swoimi drogami, choć ma panią, która na niego czeka. Księżna cierpi dla Alicji, a Królik ustalający reguły gry, podpisał na siebie wyrok śmierci.

Zapraszam was na szaleńczą karuzelę. Czy  jesteście gotowi by wejść do świata dziwów?

Welcome to Wonderland!

 O istnieniu mangi „Are you Alice?” dowiedziałam się, kiedy Waneko ogłosiło, że zajmie się publikacją tego tytułu. Komiks od razu mnie zaciekawił,  jest on bowiem  reinterpretacją bardzo lubianej przeze mnie baśni Lewisa Carrolla. Już wielokrotnie miałam okazję czytać mangi i książki, w których pośrednio lub bezpośrednio nawiązywano do „Alicji w Krainie Czarów”. Fascynuje mnie fakt, że bajka, która powstała 150 lat temu, jest do dzisiejszych czasów źródłem niegasnących inspiracji dla twórców różnego sortu. Wiedziałam, że komiks autorstwa Ikumi Katagiri i  Ai Ninomiya trafi na moją półkę.

Manga jest adaptacją popularnej audio dramy, czyli - mówiąc zrozumiałym dla niewtajemniczonych językiem – słuchowiska. Scenariusz został stworzony przez Ai Ninomiya, a ilustracjami zajęła się Ikumi Katagiri. Akcja komiksu rozgrywa się w Krainie Czarów, którą zamieszkują bohaterowie książkowego pierwowzoru. Na kartach pierwszego tomu czytelnik spotka Alicję, kota z Cheshire, Kapelusznika, Królową Kier, Księżną, Białego Królika i Mariannę. Choć imiona pozostają te same co w książce brytyjskiego pisarza, to w bohaterach komiksu ciężko jest dopatrywać się rysów, czy charakterów identycznych z postaciami wykreowanymi przez Carrolla. Na pierwszy rzut oka widać, że bohaterowie mangi są mroczni, skomplikowani i skrywają przed czytelnikami wiele tajemnic.

Fabuła mangi opiera się na motywie gry. Nie jest to nowatorski pomysł, ale jego realizacja wyszła autorkom bardzo dobrze. W komiksie podnoszone są ciekawe kwestie psychologiczne i zaliczam to na duży plus. W „Are you Alice?”  można dopatrzyć się interesujących motywów, jak choćby kwestia czegoś, co u Gombrowicza nosiło miano „gęby”. Poprzez przyjęcia określonego imienia postacie komiksu zostają wtłoczone w konkretne role. Każdy bohater podlega innym zasadom i ma inne uprawnienia w grze toczącej się w Krainie Czarów. Postacie pozbawione imion/ról są ignorowane, pozbawione wartości, są niewidoczne dla społeczeństwa. Imię/rola pozwala bohaterom historii zyskać tożsamość i umożliwia im funkcjonowanie w Krainie Czarów. Z toku fabuły dowiadujemy się, że uczestnicy gry, którym nie udało się wykonać powierzonego im zadania, a tym samym nie wypełnili swojej roli, zostali pozbawieni imion i zmienili się w potwory, które naszą miano Żalów.


Czy nietypowej, niepokornej 89 Alicji uda się wypełnić powierzone przez Królową Kier zadanie i stanie się prawdziwą Alicją z Krainy Czarów? Czy poniesie klęskę i  stanie się jednym z  Żalów? Jestem bardzo ciekawa, jak potoczą się dalsze losy bohaterów „Are you Alice?”. Choć po pierwszym czytaniu nie byłam przekonana do tego tytułu, to po drugim manga zdecydowanie zyskała w moich oczach na wartości. Podczas pierwszej lektury, w oczy rzuciła mi się skomplikowana, nieco chaotyczna fabuła, w której pełno jest niedomówień. Podczas drugiego czytania moja uwaga zwróciła się w kierunku szczegółów i dostrzegłam wiele ciekawych rzeczy, które wcześniej mi umknęły.   


Are you ready to become Alice?  





Pierwszy rozdział mangi: KLIK!

sobota, 6 grudnia 2014

"Śmiech w chmurach" tom 2, KarakaraKemuri

Tytuł oryginalny: Donten ni Warau
Wydawnictwo: Waneko
Gatunek: akcja, fantasy, historia
Rok wydania: 2014


14 listopada Waneko wydało 2 tom mangi „Śmiech w chmurach”. Druga część sześciotomowej historii stworzonej przez mangaczkę KarakaraKemuri obfituje w sensacyjne wątki, tajemnice, i ciekawe, zróżnicowane postacie.  

Autorka sukcesywnie rozwija wątki, które pojawiły się w pierwszym tomie opowieści – mamy więc wątek związany ze wzrostem przestępczości wynikającym z przemianami społecznymi i kulturowymi zachodzącymi w Japonii, oraz wątek fantastyczny związany z poszukiwaniem „Naczynia Orochiego”. KarakaraKemuri wprowadziła w tym tomie nowe postacie, a także zaczęła uchylać lekko rąbka tajemnic skrywanych przez bohaterów. Drobne elementy układanki zostały ujawnione, jednak mangaczka nadal trzyma karty przy orderach. Szczątkowe informacja, które otrzymuje czytelnik zaskakują i rozbudzają wyobraźnię. Ostatnie kadry drugiego tomu zakończone mocnym cliffhangerem są szczególnie zaskakujące. Rysowniczka zdecydowanie wie jak budować i utrzymywać napięcie. KarakaraKemuri wie co zrobić, by zaciekawić czytelnika i skłonić do sięgnięcia po kolejny tom.

„Śmiech w chmurach” jest mangą sensacyjną, naturalną koleją rzeczy jest więc obecność sceny walk i treningów w komiksie. Głównymi oponentami bohaterów są przede wszystkim przestępcy i wyjęci spod prawa samurajowie, którym nie podobają się zmiany zachodzące w Japonii. Tym razem bracia chmur będą musieli zmierzyć się z mordercą, który pragnie dostać się do więzienia chronionego przez ród Kumou. Do walki włączy się mieszkający z rodzeństwem Shirosu oraz specjalny oddział armii „Yamainu”, na czele którego stoi Sousei Abe będący potomkiem rodu, do którego należał Hirari (bohater pobocznej historii zawartej w pierwszym tomie mangi). Umiejętności mordercy, a także jego wiedza dotycząca istnienia Orochiego pozwalają przypuszczać, że atakujący opiekunów Świątyni Chmur przestępcy okażą się w przyszłości kimś więcej niż tylko wyjętymi spod prawa banitami. Czuję, że wątek więzienia i potężnych kryminalistów walczących z braćmi będzie w jakiś sposób splatał się z wątkiem fantastycznym.

 Nastrój, który panuje w komiksie waha się między tragedią a komedią. Podniosłe, poważne sceny są poprzeplatane z komediowymi wstawkami. KarakaraKemuri duszny, przytłaczający nastrój mangi przełamuje przy pomocy zabawnych scen, w których dominuje komizm sytuacyjny (epizod z Tenką, który przebrał się za kobietę i śledził Chuutarou rozbawił mnie do łez). Dzięki ich obecności czytelnik ma chwilę odpoczynku, a sceny o poważniejszym, podniosłym wydźwięku nabierają dodatkowej wagi, wywierają tym samym większe wrażenie na odbiorcy.
 
„Śmiech w chmurach”, z tego co widzę, zapowiada się na naprawdę dobrą mangę. Bardzo podoba mi się w tym tytule kreacja bohaterów. Lekkoduch Tenka i naiwny Chuutarou stają w opozycji do poważnego, pogrążającego się stopniowa w depresji Soramaru oraz nieufnego, cichego Shirou, o którym uzyskujemy w tym tomie dodatkowe informacje. W drugim tomie komiksu pojawiło się wiele nowych postaci, które zdecydowanie będą miały nielichy udział w dalszym rozwoju tej historii. Mam wrażenie, że mangaczka szykuje dla czytelników wielowarstwową, zaskakującą intrygę, w której wątek fantastyczny będzie stopniowo wybijał się na pierwszy plan.

Fabuła, bohaterowie i kreska „Śmiechu w chmurach” trafiły w mój gust.  Z niecierpliwością będę oczekiwała premiery kolejnego tomu.  



 Kilka słów o technicznej stronie wydania: 

Komiks jest niestety mocno sklejony i brak w nim wewnętrznych marginesów. Pod śliczną, matową obwolutą mamy zamieszczone dwie zabawne Yonkomy oraz plan domu rodziny Kumou. Dwie pierwsze strony – jedna przedstawiająca trzech braci i druga zawierająca spis treści – są kolorowe. W tekście nie dostrzegłam żadnych błędów. Tłumaczenie czytało się przyjemnie i bez zgrzytów. Wszystkie onomatopeje zostały elegancko wyczyszczone. W tekście znalazły się przypisy, które zapisano niestety bardzo małą, ledwo widoczną czcionką. Wychodzi na to, że jedynymi minusami tego tytułu jest brak marginesów i miniaturowe przypisy, cała reszta jest bez zarzutu.

poniedziałek, 3 listopada 2014

"Istota Zła" Aya Kanno

Tytuł oryginalny: AkuSaga
Wydawnictwo: Waneko
Gatunek: akcja, dramat, noir, shounen/shoujo, tajemnica
Rok wydania: 2014


„Istota Zła” Aya Kanno jest kolejnym, doskonale wydanym tytułem wchodzącym w skład serii „Jednotomówki Waneko”. Tym razem wydawnictwo przygotowało dla czytelników brutalny, sensacyjny tytuł – krew się leje, postacie posługują się dosadnym językiem, więc nie dziwota, że na okładce znalazło się ograniczenie wiekowe dla czytelników. Po tę brutalną mangę osadzoną w konwencji noir mogą sięgnąć osoby, które ukończyły 16 lat.

„Istota Zła” należy do tytułów, który może spodobać się zarówno mężczyznom jak i kobietom, które będą miały na czym zawiesić oko. Czytelnikom płci męskiej spodoba się sensacyjna akcja, ładna kreska tego tytułu będzie elementem, który może przyciągnąć do tego komiksu płeć piękną. 
 
Akcja mangi rozgrywa się w fikcyjnym państwie Amata, które znajduje się pod okupacją kraju Garei. Głównym bohaterem historii jest pozbawiony wszelkich skrupułów przestępca (Zen), którego schwytanie jest na liście priorytetów wojska i policji. Mężczyzna zostaje wykreowany na bezwzględnego bandziora, który bierze co chce i nie pyta nikogo o zdanie. Głównego bohatera nie krępują zasady ani kodeks moralny, jeżeli ktoś wejdzie mu w drogę zginie, chyba, że protagonista ma wobec pechowca inne plany - chce go wykorzystać dla swoich celów lub pragnie się pobawić swoją ofiarą zanim usunie ją z tego świata. Zen w wyniku splotu niekorzystnych dla niego okoliczności zostaje poważnie ranny i trafia do doktora Hakka. Lekarz ratuje mu życie, ale wkrótce w wiosce, w której  ukrywa się ranny zabójca pojawiają się wojskowi oskarżający jej mieszkańców o działalność spiskową i udzielenie pomocy groźnemu zbrodniarzowi. Hakka szantażuje Zena, aby ten pomógł mu uwolnić pojmanych.

Fabuła „Istoty Zła” nie jest nadmiernie rozbudowana, wszystko rozwija się dość dynamicznie, co nie dziwi, gdyż historia zamyka się w zaledwie dwóch tomach. Polskie wydanie zbiorcze zawiera w sobie całą historię Zena, która – jak przyznaje sama autorka – pierwotnie miała być dłuższa. Aya Kanno dokonała pewnych modyfikacji pierwotnego projektu komiksu  i w niektórych miejscach dość łatwo jest zauważyć powstałe w wyniku tego nieścisłości fabularne: mamy np. informację, że Zen uległ pewnemu wypadkowi 10 lat temu, później okazuje się natomiast, że do wypadku doszło nie 10, a 20 lat temu. Postać głównego bohatera wydała mi się również nieco ugładzona w drugim tomiku. Bezwzględny socjopata z pierwszej części pokazał jakieś pozytywniejsze uczucia w stosunku do innych ludzi, choć nadal nie wyzbył się brutalności.    

Historia przedstawiona w komiksie jest ciekawa, ale nie da się o niej napisać zbyt dużo nie ujawniając przy tym kluczowych elementów fabuły. W drugim tomiku pojawiają się interesujące wątki dotyczące przeszłości Zena i historii kraju Amata oraz najeźdźców, którzy zaprowadzili w tym państwie swoje rządy. Ważnym i zarazem kontrowersyjnym motywem przejawiającym się przez całą mangę jest kwestia wolności absolutnej, nieskrępowanej przez żadne zasady.

Waneko jak zwykle dołożyło wszelkich starań, żeby w ręce czytelnika dotarł produkt najwyższej jakości. Bardzo odpowiada mi powiększony format „Jednotomówek Waneko”. Ten konkretny komiks nie jest nadmiernie zbity, więc nie trzeba martwić się o złamanie grzbietu w trakcie lektury. W środku tomu znajdują się marginesy wewnętrzne, co zdecydowanie wpływa na komfort czytania. Tłumaczenie jest udane i jak najbardziej pasuje do brutalnego klimatu fabuły „Istoty Zła”. Cieszę się, że nie próbowano tutaj łagodzić i ugrzecznić języka bohaterów.  


Pierwszy rozdział mangi - KLIK!

środa, 1 października 2014

"Śmiech w chmurach" tom 1, KarakaraKemuri

Tytuł oryginalny: Donten ni Warau
Wydawnictwo: Waneko
Gatunek: akcja, fantasy, historia
Rok wydania: 2014


Dokładnie 15 września polski rynek mangowy, za sprawą wydawnictwa Waneko, wzbogacił się o pierwszy tom nowej serii  - „Śmiech w chmurach” – autorstwa mangaczki sygnującej swoje komiksy jedynie imieniem Karakarakemuri. Manga wywarła na mnie całkiem pozytywne wrażenie.

W „Śmiechu w chmurach” mamy trochę niestandardowy układ historii. W pierwszym tomie autorka zamieściła tylko jeden rozdział głównego nurtu opowieści, kolejne dwa rozdziały to dodatkowa historia, która przenosi czytelnika do dalekiej przeszłości. W pierwszym rozdziale zostają nam przybliżone sylwetki głównych bohaterów mangi. Rok 1878, jedenasty rok epoki Meji, w Świątyni Chmur położonej w Ootsu w prefekturze Shiga mieszkają trzej bracia Kumou zajmujący się transportowaniem kryminalistów do więzienia położonego w drzewnej fortecy. Chłopcy pomagają także w chwytaniu przestępców, którym udało się zbiec eskorcie.

Tenka, Soramaru i Chuutarou to dość zróżnicowane charakterologicznie rodzeństwo. Najstarszy z braci wydaje być się lekkoduchem, młodszy Soramaru ma kompleksy na punkcie swojej siły i ciągłych porażek podczas ćwiczeń odbywanych z Tenką. Chuutarou najmłodszy z braci ślepo zapatrzony w starsze rodzeństwo jest słodko naiwny, a jego zachowanie jest jednym z głównych nośników komizmu w mandze. Obok głównych bohaterów pojawia się jeszcze opanowany opiekun świątyni Shirasu Kinjou. W pierwszym rozdziale mamy również sporo postaci epizodycznych. Autorka w tej części zaledwie wprowadza nas w fabułę i wątki, które zdecydowanie będą miały swoją kontynuację, a teraz są jedynie lekko zarysowane.

Kolejne dwa rozdziały noszące tytuł „Ulotny śmiech” zawierają w sobie historię, która została narysowana przed powstaniem „Śmiechu w chmurach”. Akcja tej części toczy się 600 lat przed wydarzeniami przedstawionymi w pierwszym rozdziale mangi. Historia koncentruje się na pokazaniu miłości niejakiego Hirariego do młodej kobiety – Botan - należącej do grupy egzorcystów. Towarzyszami Botan są Kiyotsuna Sasaki oraz przodek trójki braci Kagemitsu Kumou. W pobocznej historii zostaje poruszony wątek  przeklętego węża Orochi – podejrzewam, że wątek potwora budzącego się co 300 lat będzie w jakiś sposób wpleciony w główny wątek opowieści o trzech braciach.

Wydanie „Śmiechu w chmurach” jest staranne. Niemal wszystkie onomatopeje zostały elegancko usunięte i przetłumaczone – krzaczki widziałam bodajże na jednej stronie. W komiksie nie ma wewnętrznych marginesów, ale tomik nie jest mocno zbity, więc stron nie trzeba rozchylać na siłę. Pod matową obwolutą znajdują się trzy zabawne mini komiksy.   

Rysunki stworzone przez KarakaraKemuri są przyjemne dla oka. Historia dopiero się rozkręca, więc ciężko powiedzieć coś konkretnego o fabule, muszę jednak przyznać, że mangaczka potrafi rozbudzić i utrzymać zainteresowanie czytelnika.

Na tej stronie - KLIK - możecie obejrzeć pierwszy rozdział mangi.